Ένα καταπληκτικό στοιχείο του κόσμου της πληροφορίας είναι ότι δεν στερεύει εύκολα από ιδέες!

Και μια ακόμα ιδέα που φαίνεται να βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό του Ubuntu είναι η προσπάθεια του Ubuntu Manpage Repository, η δημιουργία της οποίας ανακοινώθηκε μόλις πριν λίγες μέρες, σύντομα όμως απέκτησε μια καλή θέση στη λίστα των ενδιαφερόντων των χρηστών της διανομής.

Η ιδέα είναι να μεταφερθούν όλα τα manpages (οι «οδηγίες χρήσεις» κάθε εντολής που χρησιμοποιείται στη διανομή) σε μορφή HTML, ώστε να γίνουν εύκολα αναγνώσιμα μέσω browser και διαδικτύου (ενώ οι κλασικές manpages είναι προσιτές μόνο μέσω κονσόλας). Στόχος της προσπάθειας μάλιστα είναι η καθημερινή δυναμική ενημέρωση του περιεχομένου των ιστο-manpages.

Η πλοήγηση στο μεγάλο όγκο της παραπάνω πληροφορίας γίνεται εύκολα μέσω του κλασικού τρόπου των φακέλων (σε στυλ file manager), ή με αναζήτηση για συγκεκριμένη εντολή, ακόμα και μέσω ειδικής μηχανής αναζήτησης, την οποία μπορούμε να προσθέσουμε στον browser μας.

Ο πρωτεργάτης της ιδέας δουλεύει για τη βελτίωση της εικόνας και λειτουργίας του project, το μέλλον του οποίου φαίνεται ενδιαφέρον!

Μια σημερινή ενημέρωση: http://dustinkirkland.wordpress.com/2008/09/16/ubuntu-manpage-repository-updates/

Η σελίδα του project στο ubuntu.com: http://manpages.ubuntu.com/

Κατάθεση σχολίων και ιδεών: https://launchpad.net/ubuntu-manpage-repository

Στο εβδομαδιαίο τεύχος περιλαμβάνεται και το «Tutorial of the week» καθώς και το «Review of the Week».

Στο τέλος γίνεται αναφορά στις νέες διανομές που διατέθηκαν στο κοινό την τελευταία εβδομάδα και σε αυτές που διέθεσαν νέα έκδοση.

Αυτή η εβδομαδιαία παρακολούθηση μπορεί να φανεί χρήσιμη σε όποιον ναι μεν ασχολείται με το Linux και θέλει να μένει ενήμερος, δεν έχει όμως την πολυτέλεια του χρόνου να παρακολουθεί τις ειδήσεις σε καθημερινή βάση.

Σήμερα έγινε διαθέσιμο το 11ο τεύχος, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Όλα τα προηγούμενα, αλλά και τα επόμενα τεύχη θα τα βρείτε εδώ.

http://linux.softpedia.com/

«»Προχθές διάβαζα τον οδηγό για στήσιμο ενός περιβάλλοντος προγραμματισμού στην Ubuntu 8.04 και σκέφτηκα «Γιατί να μη φτιάξω μία distro που να τα έχει όλα αυτά προεγκατεστημένα;»

Ήθελα όμως να έχει και το απαραίτητο eye-candy και γι’ αυτό επέλεξα να τη βασίσω στο Xubuntu που έρχεται με τον XFCE που επιτρέπει compositing χωρίς 3d acceleration.

Κατέβασα το cd του Xubuntu 8.04, το εγκατέστησα σε μία VM, εγκατέστησα τα προγράμματα που ήθελα, ρύθμισα το περιβάλλον, εγκατέστησα και το remastersys (από τα repositories του Linux Mint) και σας παρουσιάζω το WorkBench Linux 1.0.»"

Αυτά σκέφτηκε και έπραξε ο cyberpython πριν ενάμιση μήνα. Σε λίγες ώρες, μετά το απαραίτητο διάβασμα, συγκέντρωσε το υλικό του από εφαρμογές και παραμετροποίηση εμφάνισης, έστησε ένα απλό site, βρήκε με τη βοήθεια φίλων και έναν αξιοπρεπή server και ιδού το έργο έτοιμο! Μια νέα διανομή διαθέσιμη στο κοινό!

Δεν είναι κάτι δύσκολο. Πρέπει όμως να έχει νόημα για να πετύχει. Και φαίνεται πως βρήκε και θα βρει κι άλλο κοινό.

Η διανομή είναι βασισμένη στο Xubuntu και περιλαμβάνει αρκετά από τα εργαλεία που θα ήθελε να έχει έτοιμα και συγκεντρωμένα ένας προγραμματιστής, μαζί με κάποια… bonus από codecs για αναπαραγωγή πολυμέσων ήδη από την εγκατάσταση.

Και η προσπάθεια βρήκε ανταπόκριση ήδη μέσα σε λιγότερο από δύο μήνες! Έχει ήδη σελίδα στο Softpedia.com (εδώ) και έχει κερδίσει μερικές αναφορές (Linux.org, uielinux.org) και την προσοχή άλλων χρηστών που ετοίμασαν αρχεία για εγκατάσταση της διανομής σε εικονικές μηχανές (http://www.mininova.org/tor/1715979 & http://www.vmware.com/appliances/directory/1367).

Τα χαρακτηριστικά της διανομής περιγράφονται αναλυτικά στο παραπάνω link προς το Softpedia.com.

Πρόσφατα μπήκε και στην λίστα αναμονής των διανομών του Distrowatch.com (δείτε εδώ).

EDIT: Αναφορά και από το Linux.com με αφιέρωμα εδώ στις 18.09.2008.

EDIT (22.09.2008): Μετονομασία διανομής σε «Excelixis» και αλλαγή διεύθυνσης.

Αν μη τι άλλο λοιπόν μπορεί να μιλάμε για μια νέα ελληνική διανομή με ένα καλό μέλλον, έστω για το περιορισμένο κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Developer: Georgios «cyberpython» Migdos

Site: http://excelixis.wordpress.com/excelixis/

Blog: http://cyberpython.wordpress.com/

Συμπληρωματικά του «Λεξικού όρων του Ubuntu» ξεχωρίζουμε το τμήμα με τις συνηθέστερες παραμέτρους του apt-get και το παρουσιάζουμε παρακάτω.

sudo apt-get update
Ενημερώνει την βάση δεδομένων των διαθέσιμων πακέτων σύμφωνα με τα ενεργά repos που έχει την συγκεκριμένη στιγμή. Είναι απαραίτητη αμέσως μετά την εισαγωγή ή αφαίρεση κάποιου/ κάποιων αποθετηρίων.

sudo apt-get upgrade
Εγκαθιστά τις ενημερωμένες εκδόσεις των ήδη εγκατεστημένων πακέτων. Φυσικά, όταν υπάρχουν διαθέσιμα πακέτα ενημερώνεστε από το σύστημα με pop-up balloon στην Notification Area (System tray, αν θέλετε…). Χειροκίνητα (αν αγχώνεστε να δείτε αν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμες ενημερώσεις εδώ και τώρα) εκτελείται από System – Administration – Update Manager (Σύστημα – Διαχείριση συστήματος – Διαχείριση ενημερώσεων).

sudo apt-get install paketo1 paketo2
Κατεβάζει το/ τα πακέτο/ -α που θα του πείτε και όλες τις εξαρτήσεις (τα υπόλοιπα πακέτα χωρίς τα οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει) και το εγκαθιστά στο σύστημα αυτόματα.

sudo apt-get remove paketο1 paketo2
Σας απαλλάσσει από την παρουσία του/ των πακέτου/ -ων που δεν χρειάζεστε πια.

sudo apt-get autoremove
Αν βάζετε – βγάζετε πακέτα συχνά, κάποια στιγμή θα μείνουν πακέτα-εξαρτήσεις που δεν χρησιμοποιούνται από κανέναν. Η εντολή αυτή τις διώχνει και εκτελεί με αυτό τον τρόπο έναν βασικό καθαρισμό.

sudo apt-get clean
Διαγράφει από τον δίσκο όλα τα πακέτα που κατέβηκαν τοπικά και είχαν κάποτε χρησιμοποιηθεί, αλλά εν τω μεταξύ απεγκαταστάθηκαν. Θα σας χρησιμεύσει σε περίπτωση που θέλετε να ελευθερώσετε λίγο χώρο στο σκληρό. Πρέπει να έχετε διαθέσει όμως πραγματικά λίγο χώρο στη διανομή σας για να έχετε προβλήματα με έλλειψη χώρου!

sudo apt-get autoclean
Ίδια δουλειά με την προηγούμενη με την διαφορά, ότι θα διαγράψει μόνο τις προηγούμενες εκδόσεις των πακέτων (οι οποίες διατηρούνται τοπικά στο σκληρό) και όχι αυτές που χρησιμοποιείτε.

Αναδημοσίευση μέρους του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Είδαμε εποπτικά πώς εγκαθιστούμε και πώς ρυθμίζουμε στα πρώτα βήματα το Ubuntu, έλα όμως που καμιά φορά το μυαλό κολλάει και ή δεν καταλαβαίνουμε έναν όρο που διαβάζουμε σε έναν οδηγό (τι είναι ντε ο «Ναυτίλος»;) είτε άλλοι όροι της διανομής ή του Linux μας είναι πρωτάκουστοι! Εδώ ταιριάζει το παρακάτω σύντομο «λεξικό», στο οποίο μπορεί να ανατρέχει ο αρχάριος στα γρήγορα για απλές απορίες…

Ευρετήριο

1. Ubuntu
2. GRUB
3. Κονσόλα ή τερματικό
4. 32 ή 64 bit // i386 ή AMD64
5. Repositories (repos – αποθετήρια)
6. Υπερχρήστης // Δικαιώματα υπερχρήστη // Root // sudo
7. Synaptic Package Manager
8. APT-GET (πάρε – δώσε…)
9. Compiz Fusion
10. Nautilus (Ναυτίλος)
11. Live CD

————————

1. Ubuntu

Λειτουργικό που βασίζεται στον πυρήνα του GNU/Linux. Για την ακρίβεια είναι μια από τις πολλές διανομές Linux (βλ. Distrowatch.com), δηλαδή διαφορετικές υλοποιήσεις γύρω από το ίδιο κέντρο: το Linux. Χρησιμοποιεί το γραφικό περιβάλλον GNOME.

Έχει κάποιους πολύ κοντινούς συγγενείς, όπως Kubuntu (χρησιμοποιεί το παραθυρικό περιβάλλον KDE), Xubuntu (χρησιμοποιεί το παραθυρικό περιβάλλον XFCE), Ubuntu Studio (τροποποιημένο Ubuntu με τα καλύτερα εργαλεία για διαχείριση και επεξεργασία πολυμέσων) κ.ά..

Το Ubuntu διαθέτει σταθερά (μέχρι τώρα) νέα έκδοση ανά έξι μήνες. Το όνομά της λαμβάνεται αριθμητικά από το έτος και μήνα κυκλοφορίας (πχ. η τελευταία 2008.04 τον Απρίλιο) και ένα «παρατσούκλι» από το όνομα ενός μέλους του ζωικού βασιλείου με ένα επιθετικό προσδιορισμό (όσο πιο αλλόκοτο γίνεται κατά προτίμηση), τα οποία ξεκινούν με το ίδιο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, και μάλιστα κατά σειρά ξεκινώντας από Warty Warthog μέχρι την μεθεπόμενη αυτή την στιγμή ήδη γνωστή Intrepid Ibex.

2. GRUB

Αν καταλαβαίνετε τι σημαίνει bootloader, ο GNU GRUB (GRand Unified Bootloader) είναι ο bootloader που χρησιμοποεί πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των διανομών Linux, για την εκκίνηση του λειτουργικού, φυσικά και το Ubuntu.

3. Κονσόλα ή τερματικό

Στο Ubuntu την βρίσκουμε στο Applications – Accessories – Terminal. Είναι ένα παράθυρο, όπου μπορούμε να εισάγουμε απευθείας εντολές στο σύστημα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κλικ – κλικ – κλικ σε γραφικά εργαλεία. Όποιος ξέρει να την χειρίζεται (και όποιος θέλει να μάθει βεβαίως) κερδίζει σε ακρίβεια και ταχύτητα.

4. 32 ή 64 bit // i386 ή AMD64

Τους παραπάνω όρους θα τους συναντήσατε και στην σελίδα μεταφόρτωσης του ubuntu.com.

Με πολύ απλά λόγια, διαλέγετε αν θα τρέξετε 32μπιτο (x86) ή 64μπιτο (x64) λειτουργικό. Δεν έχει σημασία, αν έχετε επεξεργαστή Intel ή AMD όπως ίσως παραπλανά η ονομασία. Οι σύγχρονοι επεξεργαστές (εδώ και χρόνια) υποστηρίζουν και 64μπιτες εφαρμογές. Κάτω από κατάλληλες συνθήκες, η χρήση 64bit λειτουργικών προσφέρει μεγαλύτερη ταχύτητα και ασφάλεια.

5. Repositories (repos – αποθετήρια)

Θα τις ονομάζαμε «διαδικτυακές αποθήκες προγραμμάτων». Στον κόσμο του Linux τα προγράμματα είναι σπασμένα σε πακέτα για λόγους οικονομίας και ευχρηστίας στους προγραμματιστές. Έτσι για την εγκατάσταση ενός προγράμματος (πχ. Gimp) θα χρειαστούν πολλά πακέτα. Τα πακέτα αυτά λοιπόν βρίσκονται διαθέσιμα ανά κατηγορίες σε διαδικτυακές αποθήκες (τοποθεσίες δικτύου), τις οποίες αναγνωρίζει η διανομή μας. Στο Ubuntu τα πακέτα που χρησιμοποιούνται είναι τα debian και φέρουν την κατάλληξη .deb (αν υπήρχε κάτι αντίστοιχο του .exe των Windows, ας πούμε ότι είναι αυτό).

Μπορείτε να πάρετε μια γεύση του τι είναι repos από τον κατάλογο System – Administration – Software Sources.

Τα παραπάνω μας ενδιαφέρουν, γιατί πολύ απλά, ανάλογα με τα προγράμματα που θέλουμε να έχουμε διαθέσιμα προς εγκατάσταση, μπορούμε να προσθέσουμε καινούργια repos!!! Οδηγίες σε οδηγούς…

6. Υπερχρήστης // Δικαιώματα υπερχρήστη // Root // sudo

Όλα τα παραπάνω είναι… συνώνυμα. Στο Linux υπάρχει αυστηρή και ριζική απόδοση συγκεκριμένων δικαιωμάτων στα επίπεδα πρόσβασης του κάθε χρήστη στα επιφανειακά ή βαθύτερα μέρη του λειτουργικού.

Για να επέμβουμε/ τροποποιήσουμε λοιπόν κάποια πιο ευαίσθητα στοιχεία του λειτουργικού, θα πρέπει να του αποδείξουμε, ότι είμαστε οι κύριοί του. Γι’ αυτό και ορίσαμε κατά την εγκατάσταση τον κωδικό μας, με τον οποίο και εισερχόμαστε στο σύστημα. Θα δείτε λοιπόν, πως σε κάποιες σας ενέργειες θα σας ζητείται ο κωδικός σας. Να προσέχετε τότε τι πειράζετε και να είστε απολύτως βέβαιοι για την ενέργειά σας (καλά μην τρομάζετε)!

Το πρόθεμα sudo τοποθετείται μπροστά από εντολές στην κονσόλα (βλ. 3 και 8), για να δώσει δικαιώματα υπερχρήστη στην εντολή που ακολουθεί. Θα το καταλάβετε στην πράξη…

7. Synaptic Package Manager

Είναι το πρόγραμμα που δίνει γραφικό προσκήνιο στην διαδικασία εγκατάστασης προγραμμάτων. Εκτελείται από System – Administration – Synaptic Package Manager. Εκεί βρίσκονται διαθέσιμα ΟΛΑ τα πακέτα που μπορείτε να εγκαταστήσετε. Μην ψάχνετε ψύλλους στ’ άχυρα, καθώς αυτά είναι χιλιάδες. Σαν αρχάριοι θα τον ανοίγετε κατά τις οδηγίες ενός άρθρου.

8. APT-GET (πάρε – δώσε…)

Παραπάνω μιλήσαμε για «γραφικό προσκήνιο στην διαδικασία εγκατάστασης προγραμμάτων». Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει ένα παρασκήνιο. Αυτό το παρασκήνιο όμως μπορεί να μας γλυτώσει πολύ χρόνο. Θα εξηγήσουμε λοιπόν τις πολύ βασικές εντολές, με τις οποίες διαχειριζόμαστε τα πακέτα εγκατάστασης. Επειδή όμως αξίζει τον κόπο να δώσουμε μια κάποια βαρύτητα, θα αφιερώσουμε ένα ξεχωριστό άρθρο για αυτήν την ομάδα των εντολών. Διαβάστε εδώ.

9. Compiz Fusion

Αν τύχει να συναντήσετε πουθενά την λέξη “Beryl”, το Compiz Fusion είναι αυτό που το αντικατέστησε (περίπου…). Είναι το σύγχρονο σύστημα εφέ που χρησιμοποιούν πολλές διανομές Linux, το οποίο
παραμετροποιούμενα κατάλληλα, προσφέρει πέρα από ομορφιά και λειτουργικότητα (σημ.: τη στιγμή αυτή το KDE 4 αναπτύσσει δικό του σύστημα εφέ…).

Δεν μπορούμε να παραλείψουμε την αναφορά του Οδηγού ρύθμισης του Compiz από τον Vista Killer.

10. Nautilus (Ναυτίλος)

Ο file browser του Ubuntu!

11. Live CD

Πολλές διανομές Linux, έτσι και το Ubuntu, μπορούν να τρέξουν στον υπολογιστή σας χωρίς να πειράξετε ΚΑΘΟΛΟΥ το σύστημά σας (χωρίς να εγκαταστήσετε ή να τροποποιήσετε τίποτα). Τα απαραίτητα αρχεία φορτώνονται στην μνήμη του υπολογιστή και το λειτουργικό τρέχει από εκεί. Προφανώς, όσο περισσότερη είναι η RAM, τόσο ομαλότερα θα τρέχει. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να δοκιμάσουμε την διανομή και, αν θέλουμε, να ξεκινήσουμε μέσα από το live αυτό περιβάλλον την διαδικασία εγκατάστασης.

Αναδημοσίευση μέρους του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Έχοντας υπ’ όψει μας τα άρθρα που θα ακολουθήσουν, ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα κάποια πράγματα ονοματολογίας, για να μιλάμε την ίδια γλώσσα.

Θυμίζουμε κατ’ αρχάς ότι στο Linux δεν θα βρούμε C:/ D:/ E:/

Ακόμη πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, ότι υπάρχει μια διαφορά μεταξύ της ονοματολογίας που χρησιμοποιεί ο πιο διαδεδομένος bootloader (GRUB) και το λειτουργικό για τις «εσωτερικές» του ανάγκες.

Το λειτουργικό αναγνωρίζει τους δίσκους σαν hdx ή sdx, ανάλογα αν πρόκειται για δίσκο με την παλιά συνδεσμολογία ή για καινούργιο (SATA), όπου x ένα γράμμα του αγγλικού αλφαβήτου, ξεκινώντας από το a. Αυτό όμως ΔΕΝ ισχύει απαραίτητα. Για παράδειγμα, στην Ubuntu όλοι οι δίσκοι πλέον αναγνωρίζονται σαν sd.

Ο πρώτος λοιπόν δίσκος θα είναι ο sda (ή hda…), ο δεύτερος sdb κτλ. Παράλληλα, οι κατατμήσεις κάθε σκληρού ονομάζονται αριθμητικά με αρχή το 1. Έτσι, μερικοί πιθανοί συνδυασμοί είναι: sda1, sda2, sdb1, sdb2…

Από την άλλη πλευρά, ο GRUB αναγνωρίζει τους σκληρούς δίσκους ως hdy, ανεξαρτήτως αν πρόκειται για SATA ή όχι, όπου y αριθμός. Η μέτρηση ξεκινά από το 0.

Ο πρώτος δίσκος λοιπόν θα είναι ο hd0, ο δεύτερος hd1 κοκ.. Παράλληλα, οι κατατμήσεις κάθε σκληρού ονομάζονται πάλι αριθμητικά και με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, μερικοί πιθανοί συνδυασμοί είναι: (hd0,0) (hd0,1) (hd1,0) (hd1,1)… Συνήθως μάλιστα το όνομα χρησιμοποιείται εντός παρενθέσεως, όπως δώσαμε στο παράδειγμα.

Καλό είναι να συνηθίσουμε στα παραπάνω, ώστε να μπορούμε να συνεννοούμαστε με το σύστημα.

Σύντομα θα ακολουθήσουν άρθρα που ασχολούνται με τον GRUB.

Φιλική άδεια χρήσης:

Παλαιότερα παρουσιάσαμε αναλυτικά την εγκατάσταση του Ubuntu. Για να μην αδικήσουμε όμως και το Kubuntu, τώρα μάλιστα που προσφέρεται ξεχωριστά με το νέο KDE 4, θα κάνουμε ένα… φωτογραφικό ταξίδι στην εγκατάσταση αυτού. Όποιος ενδιαφέρεται να το εφαρμόσει μπορεί να έχει δίπλα του τον προηγούμενο αναλυτικό οδηγό για το Ubuntu.

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Εκκίνηση από το liveCD…

Επιλογή «Try Kubuntu with KDE4…» και φόρτωση του liveCD…

Η επιφάνεια εργασίας από το liveCD…

Εκκίνηση της εγκατάστασης από το εικονίδιο Install στο Desktop…
Διαδοχικά ορίζουμε: Γλώσσα εγκατάστασης, Ζώνη ώρας, Πληκτρολόγιο…

Διαχείριση κατατμήσεων… (ανατρέξτε στον πλήρη οδηγό για το Ubuntu για λεπτομέρειες)

Ορισμός username/ password…

Περίληψη/ Τελευταία επιβεβαίωση επιλογών εγκατάστασης…
Επέμβαση στον GRUB (βλ. πλήρη οδηγό)…

Διαδικασία εγκατάστασης!…

Ολοκλήρωση εγκατάστασης, επανεκκίνηση και είσοδος στο νέο μας λειτουργικό!!!

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Σημ. 1: Για το Debian δεν θα χρησιμοποιήσουμε κάποιο live CD, αλλά το μικρό σε μέγεθος .iso «netinst» (netinstall) το οποίο μας επιτρέπει να φορτώσουμε τον installer του Debian και να εγκαταστήσουμε το βασικό σύστημα αρχείων (χωρίς γραφικό περιβάλλον). Μπορούμε όμως κατά την διάρκεια της εγκατάστασης να επιλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκατασταθεί (πχ. γραφικό DE), το οποίο μπορεί να γίνει και αργότερα ασφαλώς σε ξεχωριστό στάδιο, μετά την εγκατάσταση.

Σημ. 2: Μην απογοητευθείτε από την ελληνική γραμματοσειρά του installer. Αν θέλετε προτιμήστε αγγλική γλώσσα, η οποία θα σας βοηθήσει να εξοικειωθείτε και με τους τεχνολογικούς όρους.

Σημ. 3:
Καθ’ όλη την διάρκεια της εγκατάστασης μπορείτε να επιστρέφετε στην κεντρική οθόνη επιλογής βήματος με το πλήκτρο <Επιστροφή>

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης. Για να λειτουργήσει σίγουρα αυτή η δυνατότητα, περιμένετε να φορτώσει πλήρως η σελίδα στον browser.

Πρώτη οθόνη, φόρτωση…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, βασικής κωδικοποίησης, άλλων κωδικοποιήσεων και διάταξης πληκτρολογίου…

Συνέχεια. Ανίχνευση και ρύθμιση δικτύου…

Διαμέριση δίσκων…

Επιλογή ζώνης ώρας και ρυθμίσεις χρηστών…

Εγκατάσταση του βασικού συστήματος!…

Εδώ μπορούμε να θεωρήσουμε την εγκατάσταση τελειωμένη, μόνο που θα είμαστε μόνο με τα απολύτως απαραίτητα του λειτουργικού. Ο installer θα μας προτείνει να διαλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκαταστήσουμε, το οποίο όμως από δω και πέρα θα κατεβαίνει απευθείας από το δίκτυο.

Χρήση δικτυακού καθρέπτη, επιλογή server εξυπηρέτησης…

Επιλογή λογισμικού προς εγκατάσταση και εγκατάσταση…

**Το «περιβάλλον εργασίας» θα εγκαταστήσει το GNOME** (thanks to mobinmob, για την επιβεβαίωση)

Ρυθμίσεις του xserver-xorg και GRUB…

Η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε.

Αν επανεκκινήσετε τον υπολογιστή, θα βρεθείτε στην οθόνη επιλογής λειτουργικού του GRUB. Διαλέγοντας το Debian, θα βρεθείτε στο νέο λειτουργικό. Εδώ διαλέξαμε για περιβάλλον το GNOME. Οι γραμματοσειρές χρειάζονται παραμετροποίηση…

Τα screenshots είναι του γράφοντος.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Η Mandriva διαθέτει τρεις εκδόσεις (Free, One, Powerpack). H πρώτη περιλαμβάνει μόνο ελεύθερο λογισμικό, η δεύτερη δωρεάν αλλά περιέχει και λογισμικό κλειστού κώδικα, η τρίτη είναι εμπορική έκδοση. Εδώ χρησιμοποιήσαμε την One.

Φόρτωση του CD, επισκόπηση επιλογών εκκίνησης και εκκίνηση του liveCD…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, αποδοχή αδείας χρήσης, πληκτρολόγιο, ζώνη ώρας…

Εκκίνηση στο live περιβάλλον, πρώτη οθόνη, το default desktop της Mandriva…

Εκκίνηση της εγκατάστασης!

Διαμέριση δίσκων, εγκατάσταση του βασικού συστήματος αρχείων…

Ρύθμιση του bootloader και τέλος εγκατάστασης!

Επανεκκίνηση στο νέο μας λειτουργικό.

Ορισμός χρηστών και κωδικών…

Είσοδος στο νέο λειτουργικό.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Φόρτωση του CD στον υπολογιστή, πρώτες οθόνες…

Το live desktop του Mint και μια ιδέα από τα μενού του…

Πάμε φυσικά για εγκατάσταση…

Διαλέξαμε την ελληνική γλώσσα, για να την τιμήσουμε λιγάκι. Δεν είναι απαραίτητα η καλύτερη ιδέα στην τελική εγκατάσταση.

Ο installer είναι ουσιαστικά αυτός που ξέρουμε από την Ubuntu Hardy.

Επιλογή γλώσσας, ζώνης ώρας, πληκτρολογίου…

Διαμέριση δίσκων…

Ορισμός username/ password και περίληψη ρυθμίσεων…

Η εγκατάσταση αρχίζει… και σε λίγο τελειώνει…

Επανεκκίνηση στο νέο λειτουργικό…

Επιπλέον ρυθμίσεις στο Mint…
Αν αλλάξετε γνώμη για κάποια από αυτές αργότερα, εύκολα αλλάζουν από Administration – mintAsistant

Το τελικό αποτέλεσμα! Συγχαρητήρια!

Τέλος, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα χαρακτηριστικά της διανομής, όπως παρουσιάζονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, μερικά από τα οποία είναι πραγματικά μοναδικά.

Τα screenshots είναι του συγγραφέα του παρόντος άρθρου.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης: