Έχοντας εγκαταστήσει πρώτα το Ubuntu, θα βρεθούμε σε έναν καινούργιο για τους περισσότερους κόσμο. Όχι τελείως καινούργιο, αλλά όπως και να το κάνουμε, “κάθε αρχή και δύσκολη”. Έχοντας λοιπόν την εμπειρία αρκετών εγκαταστάσεων και ρυθμίσεων, σκέφτηκα να τις συγκεντρώσω σε έναν οδηγό, με το σκοπό να καταστεί ευκολότερη η πρώτη προσέγγιση με την διανομή…

Στους τελείως αρχάριους χρήσιμο θα φανεί το Λεξικό όρων του Ubuntu.

Μερικά από τα παρακάτω είναι προσωπικές επιλογές. Παρατίθενται σαν ιδέες από τον γράφοντα μετά από εμπειρία αρκετών εγκαταστάσεων και δοκιμών σε εφαρμογές και πακέτα. Ο καθένας θα διαμορφώσει το δικό του λειτουργικό ανάλογα με τις ανάγκες και τα γούστα του.

Περιεχόμενα

1. Update του συστήματος
2. GRUB
3. Προσθήκη ελληνικού πληκτρολογίου
   3.1. Προσθήκη ελληνικού ορθογράφου στο OpenOffice
4. Εφέ
   4.1. EnvyNG
   4.2. Avant Window Navigator
5. Γραμματοσειρές
6. Αποκωδικοποιητές και παρόμοια
   6.1. Medibuntu: επιπλέον αποκωδικοποιητές
7. Επιλογή προγραμμάτων
8. Επέκταση των δυνατοτήτων του Ναυτίλου
9. Εμφάνιση/ Απόκρυψη εικονιδίων στην Επιφάνεια Εργασίας
10. Γρήγορη εκκίνηση: GNOME-DO
    

———————————-

1. Ενημέρωση (update) του συστήματος

Η πρώτη μας κίνηση:

System -> Administration -> Update Manager

ελέγχουμε αν υπάρχουν νέες ενημερώσεις και τις εγκαθιστούμε.

Εναλλακτικά, όποιος θέλει να αρχίσει να μαθαίνει από κονσόλα, για να εργάζεται ταχύτερα, οι αντίστοιχες εντολές που θα δώσει θα είναι διαδοχικά:

**ανατρέξτε στο γλωσσάρι για σχόλια πάνω στην εντολή apt-get που θα εμφανιστεί σε αρκετά σημεία του οδηγού παρακάτω**

sudo apt-get update
(ενημερώνεται για τις τελευταίες εξελίξεις…)

sudo apt-get upgrade
(εγκαθιστά τις τελευταίες εξελίξεις…)

2. GRUB

Αν το σύστημά μας είναι dual-boot τώρα, θα θέλουμε να ρυθμίσουμε τα δευτερόλεπτα της εκκίνησης, το προεπιλεγμένο λειτουργικό, ακόμα και να αλλάξουμε εκείνη την άχαρη οθόνη του GRUB κ.ά..

Υπάρχει εργαλείο που ανέπτυξε ελληνική ομάδα, που μπορεί να αναλάβει αυτές και πολύ περισσότερες δουλειές: ο KGRUBEditor. Ο KGRUBEditor είναι διαθέσιμος από τα επίσημα repos του Ubuntu, οπότε δεν έχετε παρά να εγκαταστήσετε το πακέτο kgrueditor από Synaptic ή μέσω κονσόλας (sudo apt-get install kgrubeditor) ή εγκατάσταση τώρα.

Αν δεν θέλετε να εγκαταστήσετε τα αρκετά MB που απαιτούν οι βιβλιοθήκες του KDE4 στο οποίο είναι γραμμένη η εφαρμογή, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε την προκάτοχό της QGRUBEditor, επίσης από τα επίσημα repos. Όμως η ανάπτυξη της εφαρμογής έχει σταματήσει και θα της λείπουν πολλά στοιχεία και βελτιώσεις σε σύγκριση με τον KGRUBEditor…

3. Προσθήκη ελληνικού πληκτρολογίου

Πολύ εύκολο:

System -> Preferences -> Keyboard -> Layouts -> Προσθήκη (+)

Με το πλήκτρο Other Options στο ίδιο παράθυρο ρυθμίζουμε και το Alt+Shift (αν δεν λειτουργεί ήδη) για την εναλλαγή των πληκτρολογίων στο Layout switching.

Νομίζω χρήσιμο είναι να προσθέσουμε και ένα applet σε μια από τις μπάρες (πάνω – κάτω), όπου θα φαίνεται το ενεργό πληκτρολόγιο. Για τον σκοπό αυτό κάνουμε δεξί κλικ στο σημείο που θέλουμε να τοποθετηθεί το applet πάνω στην μπάρα και Add to Panel… – Keyboard Indicator.

3.1. Προσθήκη ελληνικού ορθογράφου στο OpenOffice

Το Ubuntu 8.10 έρχεται με το OpenOffice 2.4. Για αυτήν την έκδοση ισχύουν οι παλιές οδηγίες:

• Ανοίγουμε μια εφαρμογή της σουΐτας του OpenOffice.org
• Πηγαίνουμε File -> Wizards -> Install new dictionaries
• Κλικ στο English (ελλείψει Greek…)
• Κλικ στο πλήκτρο Start DicOOo
• Στις επόμενες οθόνες πατάμε διαδοχικά Retrieve the list, επιλέγουμε Greek (Greece) και Next. Μπορούμε να εγκαταστήσουμε έτσι το ελληνικό λεξικό και τους κανόνες χωρισμού των λέξεων με ενωτικό (hyphenation). Όταν διατεθεί και θησαυρός λέξεων…

Μετά τα παραπάνω για να μην μπερδεύεται το OO με τις γλώσσες, πείτε του, ότι θα χρησιμοποιείτε κυρίως τα ελληνικά, ώστε ο έλεγχος ορθογραφίας να γίνεται αυτόματα σε κάθε νέο έγγραφο ξεκινώντας από τα ελληνικά.

Tools -> Options -> Language Settings -> Languages

όπου απέναντι στο Default languages for documents -> Western διαλέγουμε από την drop-down λίστα το Greek.

Αν όμως προτιμήσετε να εγκαταστήσετε την πιο πρόσφατη έκδοση (3.0) [για οδηγίες ανατρέξτε εδώ], τότε η διαδικασία είναι τελείως διαφορετική και περιγράφεται εδώ.

4. Εφέ!

Τα εφέ είναι μια σύνθετη μηχανή. Αυτό σημαίνει, ότι, ενώ γίνονται συνεχείς προσπάθειες για βελτίωση, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την απρόσκοπτη και πλήρη λειτουργία όλων των εφέ στο σύστημά σας. Αυτό εξαρτάται άμεσα από το hardware του συστήματός σας και δη από την GPU. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε, ότι, αν διαθέτετε μία σύγχρονη, αλλά όχι υπερσύγχρονη GPU, τα εφέ θα λειτουργήσουν και θα λειτουργήσουν καλά. ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ LINUX ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΦΕ και παροτρύνεστε έντονα από τον γράφοντα να μην κολλήσετε σε αυτό το σημείο του άρθρου, αλλά να προχωρήσετε και να επανέλθετε μετά, αν δεν τα καταφέρετε με την πρώτη.

Αν δεν ενεργοποιήθηκαν τα εφέ αυτόματα (κάτι που γίνεται στην ιδανική περίπτωση που οι οδηγοί ανοικτού κώδικα για την κάρτα μας λειτουργούν σε Compiz Fusion) θα πρέπει να κάνουμε κάτι σαν τα παρακάτω:

Χρήση των οδηγών κλειστού κώδικα για την κάρτα μας:

System -> Administration -> Hardware Drivers

και τικ στο κουτάκι “Enabled”.

Το σύστημα θα κατεβάσει και θα εγκαταστήσει αυτόματα τους κατάλληλους οδηγούς.

Επανεκκίνηση για να ξεκινήσει το σύστημα με τους νέους οδηγούς για την κάρτα (θα σας το θυμίσει έτσι κι αλλιώς) και:

System -> Preferences -> Appearance -> Visual Effects -> Normal ή Extra

Θα ξεκινήσει το Compiz Fusion με κάποιες προεπιλογές σε εφέ.

Για να επέμβουμε στις ρυθμίσεις κτλ. κτλ. κάνουμε κλικ εδώ: http://vistakiller.blogspot.com.

3.1. EnvyNG

Ιδιαίτερης αναφοράς θεωρούμε, ότι αξίζει να τύχει η εφαρμογή EnvyNG.

Η εφαρμογή αυτή αναλαμβάνει να εγκαταστήσει αυτόματα στο σύστημά μας τους τελευταίους κάθε φορά διαθέσιμους οδηγούς για την κάρτα γραφικών μας (NVIDIA ή AMD). Κάτι τέτοιο δεν γίνεται αυτόματα με τα update της διανομής μας, γιατί μετά από ένα χρονικό σημείο στην ανάπτυξη της διανομής επέρχεται freeze σε προσθήκη νέων εκδόσεων κάποιων πακέτων τρίτων κατασκευαστών. Έτσι, αν μας ενδιαφέρει να έχουμε κάθε φορά τους πιο σύγχρονους οδηγούς για την VGA μας, θα καταφύγουμε ή στην δύσκολη για τον αρχάριο διαδικασία της χειροκίνητης εγκατάστασης αυτών ή θα χρησιμοποιήσουμε πολύ απλά το πολύ επιτυχημένο project EnvyNG.

Αν καταλάβαμε λοιπόν περί τίνος πρόκειται, η χρήση του είναι απλή:

Για να το αποκτήσουμε, δεν έχουμε παρά να εγκαταστήσουμε το πακέτο envyng-core από τον Synaptic (με αναζήτηση στο όνομά του) ή από κονσόλα με:

sudo apt-get install envyng-core

ή –> εγκατάσταση τώρα!

Μετά από αυτό θα έχουμε την δυνατότητα χρήσης του προγράμματος από κονσόλα με την εντολή:

envyng -t

Αν θέλουμε να έχουμε γραφικό περιβάλλον για την εφαρμογή, θα εγκαταστήσουμε επιπλέον το envyng-gtk με τον ίδιο τρόπο (εγκατάσταση τώρα!). Τώρα θα έχουμε γραφικό frontend για την εφαρμογή και θα μπορούμε να την τρέξουμε από:

Applications -> System Tools -> EnvyNG

* Το πρόγραμμα αναλαμβάνει και την αφαίρεση των εγκατεστημένων οδηγών, όποτε αυτό χρειαστεί. *

3.2. Avant Window Navigator

***Σημείωση: Η συγκεκριμένη μπάρα λειτουργεί ΜΟΝΟΝ ΑΝ έχετε ενεργοποιημένο το Compiz Fusion***

Η εγκατάσταση γίνεται με το πακέτο avant-window-navigator (αν προτιμάτε μέσω κονσόλας -> sudo apt-get install avant-window-navigator ή εγκατάσταση τώρα!)

Σέρνουμε πάνω στην μπάρα ό,τι εφαρμογές θέλουμε από το κυρίως μενού και τις βλέπουμε να μετατρέπονται σε εικονίδια πάνω στην μπάρα.

Κάνοντας δεξί κλικ σε ένα κενό σημείο της μπάρας και επιλέγοντας Preferences ή κατευθείαν με μεσαίο κλικ σε ένα κενό σημείο της μπάρας, μπορούμε να παίξουμε με τις ρυθμίσεις που μας αρέσουν περισσότερο και να δοκιμάσουμε τα πολύ καλά applets.

Για να ξεκινάει αυτόματα η μπάρα με την έναρξη του λειτουργικού:

System -> Preferences -> Sessions -> Add

Δείτε στην εικόνα τι πρέπει να προσθέσετε περίπου (το command πρέπει να το γράψετε ακριβώς):

5. Γραμματοσειρές

Για μένα χρειάζονται μερικές επιπλέον των ερχομένων με το Ubuntu. Γι’ αυτό βάζουμε γρήγορα-γρήγορα το πακέτο msttcorefonts.

sudo apt-get install msttcorefonts

–> εγκατάσταση τώρα!

Αυτό θα εγκαταστήσει στο σύστημά μας τις πιο γνωστές γραμματοσειρές των Windows (Arial, Times New Roman, Comic Sans, Trebuchet MS και αρκετές ακόμα).

Μπορούμε να προσθέσουμε κι άλλες από τις αγαπημένες μας γραμματοσειρές (πχ. από τα Windows ή άλλες) ως εξής:

Δημιουργούμε (αν δεν υπάρχει ήδη) έναν κρυφό φάκελο στο home μας με το όνομα .fonts (προσοχή στην τελεία!). Αυτό γίνεται φυσικά από τον Ναυτίλο, μπορεί να γίνει και πιο γρήγορα με την εντολή:

mkdir ~/.fonts

Σημ.: Στο Ναυτίλο τα κρυφά αρχεία εμφανίζονται πολύ απλά με Ctrl+h.

Στο φάκελο αυτό απλά σέρνουμε τις γραμματοσειρές που επιθυμούμε (αρχεία .ttf συνήθως). Αυτές θα είναι από δω και πέρα διαθέσιμες στο λειτουργικό και στον κειμενογράφο μας στην επόμενη έναρξη του προγράμματος.

6. Αποκωδικοποιητές (MP3, DVD, Flash, Quicktime, WMA, WMV κτλ.)

Η Ubuntu δεν δίνει out-of-the-box υποστήριξη σε πολλά γνωστά format πολυμέσων. Αυτό έχει να κάνει με το αυστηρό “καταστατικό” της ομάδας ανάπτυξης γύρω από θέματα free/ open-source και χρήσης αδειών. Τελοσπάντων τα πράγματα είναι απλά…

Οι developers έχουν κάνει τόσο καλή δουλειά που με το πρώτο αρχείο που θα πάτε να παίξετε (πχ. mp3) θα σας προτείνει να κατεβάσει αυτόματα όλους τους απαραίτητους αποκωδικοποιητές, ώστε να μην χρειάζεται να ψάξετε καθόλου! Έτσι, τα παρακάτω δείχνουν μια θεωρητική προσέγγιση πλέον… Σε κάθε περίπτωση όμως εγκαταστήστε αμέσως το πακέτο ubuntu-restricted-extras!

sudo apt-get install ubuntu-restricted-extras

–> εγκατάσταση τώρα!

Μετά από αυτό θα έχουν εγκατασταθεί διάφορα πακέτα, τα οποία παρέχουν απρόσκοπτη αναπαραγωγή των περισσοτέρων format πολυμέσων** καθώς και άλλα απαραίτητα στοιχεία, όπως Java, Flash, άνοιγμα αρχείων rar.

**Τα παραπάνω αφορούν προγράμματα που χρησιμοποιούν το gstreamer, όπως Rhythmbox, Listen κ.ά.. Για Amarok, Xine κτλ. ισχύουν άλλα, εξίσου εύκολα. Σε κάθε περίπτωση τα παραπάνω είναι καλό να υπάρχουν σε μια εγκατάσταση Ubuntu.**

6.1. Medibuntu: επιπλέον αποκωδικοποιητές και προγράμματα

Για να έχουμε κάποιους ακόμα πιο “ψαγμένους” αποκωδικοποιητές (δηλαδή για σπανιότερα format), αλλά και επιπλέον προγράμματα που δεν μπορούν να διατεθούν από τα επίσημα repos του Ubuntu για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων [πιο αυστηρών σε άλλες χώρες] μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την γνωστή πηγή Medibuntu (καμία επίσημη σχέση με το Ubuntu).

Θα προσθέσουμε μια εξωτερική πηγή (repository):

System -> Administration -> Software Sources -> Third-Party Software -> Add,

όπου επικολλούμε την γραμμή:

deb http://packages.medibuntu.org/ intrepid free non-free

Και το κλειδί επαλήθευσης (από κονσόλα για ευκολία):

sudo apt-get update && sudo apt-get install medibuntu-keyring && sudo apt-get update

Αυτό χρησιμεύει στην αυθεντικοποίηση της προέλευσης των πακέτων. Αν εγκατασταθεί σωστά, η κονσόλα πρέπει να επιστρέψει ένα “ΟΚ”.

Μερικά από τα νέα χαρακτηριστικά που θα γίνουν έτσι διαθέσιμα προς εγκατάσταση είναι (κάντε προαιρετικά κλικ πάνω τους για να τα εγκαταστήσετε άμεσα!):

• libdvdcss2 – αντιγραφή κλειδωμένων DVD
• w32codecs ή w64codecs – αναπαραγωγή αρχείων πολυμέσων για τις οποίες δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος με ανοικτό λογισμικό
• mplayer – γνωστός και καλός media player
• ffmpeg
• acroread – Adobe Acrobat Reader
• googleearth
• skype

Περισσότερες πληροφορίες για τα διαθέσιμα πακέτα: http://www.medibuntu.org/packages.php

-

7. Επιλογή προγραμμάτων

Αναπαραγωγή μουσικής

Με το Ubuntu έρχεται ο ικανοποιητικός και αξιαγάπητος Rhythmbox. Οι περισσότεροι όμως φαντάζομαι θα προτιμήσουν τον διάσημο Amarok.

Αναπαραγωγή video
Έρχεται εγκατεστημένος ο Totem Movie Player, αλλά αρκεί μόνο για τα πολύ βασικά.
Προσωπική προτίμηση: VLC

sudo apt-get install vlc

–> εγκατάσταση τώρα!

Εναλλακτικές πολύ καλές λύσεις: MPlayer, Xine

Internet Browser
Ο Firefox στην 3η του έκδοση είναι ήδη εγκατεστημένος και σας περιμένει να σερφάρετε παρέα στο Διαδίκτυο. Έχει και εκτεταμένες δυνατότητες.

Εναλλακτικές λύσεις: Opera, Epiphany

E-Mail
Υπάρχει ήδη εγκατεστημένο το Evolution Mail που είναι υπεραρκετό για μένα.

Εναλλακτικές λύσεις: Thunderbird, KMail/Kontact

ΙΜ client
Ο Pidgin (πρώην GAIM) είναι γνωστός και καλός. Ήδη διαθέσιμος.

Εναλλακτικές λύσεις: Kopete

Σουΐτα εφαρμογών γραφείου
OpenOffice. Ήδη διαθέσιμη με την λεπτομέρεια ότι δεν άρχεται στην τελευταία έκδοση (3.0). Στο θέμα αυτό αναφερθήκαμε στην παράγραφο 3.1.

PDF reader
Αν δείτε κάποια στιγμή να μην σας αρκεί το Evince, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον παλιό γνώριμο Adobe Reader που θα βάλει αυτόματα plugin και για τον Firefox (ώστε να ανοίγει ένα pdf αρχείο κατευθείαν στον browser την στιγμή που σερφάρετε).

sudo apt-get install acroread

–> εγκατάσταση τώρα!

Εναλλακτικές λύσεις: kpdf

CD/ DVD burning

Ήδη διαθέσιμος ο πολύ καλός Brasero (Applications -> Sound & Video).

Ο βασιλιάς στον τομέα είναι το K3b ακόμα, νομίζω.

Torrent Client

Ήδη διαθέσιμο το Transmission.

Εναλλακτικές λύσεις: ο γνωστός και μη εξαιρετέος Azureus.

Photo Management
Όλοι λίγο-πολύ ασχολούμαστε με τη φωτογραφία.

Τα πιο γνωστά προγράμματα για τη διαχείριση του φωτογραφικού μας αρχείου για Linux είναι το F-Spot που έρχεται εγκατεστημένο και το Digikam.

Εμένα με ικανοποιεί όμως αρκετά περισσότερο το Picasa.

DVD ripping

Η καλύτερη λύση είναι μάλλον το K9copy. Για κλειδωμένα DVD είπαμε παραπάνω τι χρειάζεται (παρ. 6.1). Επειδή είναι φτιαγμένο για το KDE, θα κατεβάσει μερικές από τις βιβλιοθήκες του, που του είναι απαραίτητες για να λειτουργήσει.

Καταλληλότερο για το GNOME είναι το εναλλακτικό dvd::rip, αλλά και δυσκολότερο στη χρήση.

Newsreader – RSS feed reader
Liferea: απλός και αποτελεσματικός

sudo apt-get install liferea

–> εγκατάσταση τώρα!

Εναλλακτικές λύσεις: akregator και άλλα

Εξομοιωτής περιβάλλοντος Windows
Επειδή οι συνήθειες δύσκολα ξεπερνιούνται, το Wine έρχεται να κάνει δυνατή την εγκατάσταση πολλών εφαρμογών και παιχνιδιών για Windows.

sudo apt-get install wine

–> εγκατάσταση τώρα!

Για να πάρετε μια ιδέα για το ποιες εφαρμογές για Windows υποστηρίζονται, δείτε εδώ.

Κάποιοι μπορεί να βρουν ενδιαφέρον και αυτό: Wine-Doors

Εικονικές μηχανές

Οι λίγο πιο… προχωρημένοι μπορούν να προχωρήσουν στον πειραματισμό με εγκατάσταση –δεκάδων! — λειτουργικών συστημάτων σε εικονικές μηχανές (ή αν θέλουν να βλέπουν τα Παράθυρα σε ένα παράθυρο στο Ubuntu desktop τους).

Αρκετά εκτενής οδηγός εδώ.

-

8. Επέκταση των δυνατοτήτων του Ναυτίλου

Ένα από τα ωραία χαρακτηριστικά του GNOME είναι η απλή παραμετροποίηση. Μπορούμε πολύ εύκολα να προσθέσουμε μερικές ιδιαίτερα χρήσιμες δυνατότητες στο Ναυτίλο λοιπόν τώρα.

Αυτές που προτείνω ως βασικές είναι οι:

open terminal here
(open with) gedit
(open with) sudo gedit
root nautilus here

Πώς γίνεται; Πολύ απλά προσθέτουμε κάποια έτοιμα scripts (μικρά προγραμματάκια) στον κρυφό φάκελο ~/.gnome2/nautilus-scripts/ και τα κάνουμε εκτελέσιμα. Μετά θα είναι διαθέσιμα με δεξί κλικ –> Scripts.

***Αν βαριέστε να διαβάσετε αναλυτικά τα βήματα, τότε απλά κατεβάστε αυτό και βάλτε τα 4 αρχεία που θα προκύψουν μετά την αποσυμπίεση στο ~/.gnome2/nautilus-scripts/.***

Επί παραδείγματι για αυτά που προτείνω ως βασικά παραπάνω:

open terminal here
Μας δίνει την δυνατότητα να ανοίγουμε ένα παράθυρο τερματικού (κονσόλας) με αρχικό φάκελο (directory) αυτόν στον οποίο ήδη βρισκόμαστε, χωρίς να χρειάζεται να δώσουμε cd xxx μέχρι τον φάκελο που επιθυμούμε.

Δημιουργούμε ένα απλό αρχείο κειμένου (δεξί κλικ σε ένα παράθυρο του Ναυτίλου ή στην επιφάνεια εργασίας –> create document –> empty file) του δίνουμε το όνομα που επιθυμούμε (Προσοχή! Με αυτό το όνομα θα εμφανίζεται στο μενού όταν ολοκληρώσουμε, οπότε πρέπει να είναι χαρακτηριστικό) πχ. εδώ “open terminal here“. Μέσα στο άδειο αρχείο κάνουμε επικόλληση όλο τον κώδικα που θα βρούμε εδώ.

Αποθηκεύουμε το αρχείο και το μεταφέρουμε στην διαδρομή που είπαμε: /home/onoma_xristi/.gnome2/nautilus-scripts.

Τότε το κάνουμε εκτελέσιμο. Δεξί κλικ στο αρχείο –> Properties –> Permissions –> Allow executing file as program –> Close και τέλος! Σε λίγα δευτερόλεπτα θα έχουμε στο δεξί κλικ το “open terminal here”.

Με την ίδια ακριβώς διαδικασία μπορούμε να προσθέσουμε ό,τι δυνατότητα θέλουμε.

open with gedit
Μας δίνει την δυνατότητα να ανοίγουμε ένα αρχείο κατευθείαν στον κειμενογράφο του GNOME για γρήγορη επεξεργασία.

http://g-scripts.sourceforge.net/nautilus-scripts/Execute/Misc/gedit

open with sudo gedit
Αρχεία που βρίσκονται σε προστατευόμενες περιοχές του λειτουργικού πρέπει να ανοιχθούν με δικαιώματα υπερχρήστη (sudo…), για να μπορέσουμε να τα επεξεργαστούμε (εννοείται, ΜΟΝΟ όταν ξέρουμε τι κάνουμε).

Ο κώδικας που θα χρησιμοποιήσουμε είναι ο ίδιος με τον προηγούμενο, μόνο που θα προσθέσουμε τη λέξη gksudo μπροστά από την τελευταία γραμμή του κώδικα. Δηλαδή θα γίνει:

…..
gksudo gedit $filesall&

root nautilus here
Μας δίνει την δυνατότητα να ανοίγουμε ένα παράθυρο του Ναυτίλου, όπου θα έχουμε πλήρη δικαιώματα επεξεργασίας των φακέλων και αρχείων (μετακίνηση, αντιγραφή, διαγραφή κτλ.). Αυτό εξυπηρετεί πάλι όταν χρειάζεται να επεξεργαστούμε φακέλους του λειτουργικού. ΠΡΟΣΟΧΗ και εδώ! Πλήρη δικαιώματα σημαίνουν πλήρη ευθύνη! Το χρησιμοποιούμε μόνο, όταν ξέρουμε τι κάνουμε.

http://g-scripts.sourceforge.net/nautilus-scripts/Execute/Misc/root-nautilus-here

Περισσότερα scripts μπορείτε να βρείτε εδώ και εδώ. Διαλέξτε όμως με προσοχή τι σας χρειάζεται, για να μην γεμίσετε με άχρηστες και περιττές εγγραφές.

-

9. Εμφάνιση/ Απόκρυψη εικονιδίων στην Επιφάνεια Εργασίας

Μπορούμε κατά προτίμηση να διαλέξουμε, αν θα εμφανίζονται στην επιφάνεια εργασίας εικονίδια για τα προσαρτημένα αποθηκευτικά μέσα, το εικονίδια “Computer”, “Trash”, “Home” και “Network Servers”.

Δίνουμε σε κονσόλα [ή στο Run Application με Alt-F2]

gconf-editor

Στο παράθυρο που ανοίγει ακολουθούμε την διαδρομή apps – nautilus – desktop και εκεί επιλέγουμε τι από τα παραπάνω θέλουμε να έχει η επιφάνεια εργασίας.

-

10. Γρήγορη εκκίνηση: GNOME-DO

Το GNOME-DO είναι μια μικρή εφαρμογή που αναλαμβάνει με έξυπνο τρόπο να εκκινεί προγράμματα, να ανοίγει φακέλους και αρχεία και πολλά-πολλά άλλα ανάλογα με τα plugin που θα ενεργοποιήσετε.

Όσοι δεν το γνωρίζετε, πρέπει να το δοκιμάσετε για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Η εγκατάσταση είναι άμεση με το πακέτο gnome-do.

Αν προτιμάτε κονσόλα:

sudo apt-get install gnome-do

ή Εγκατάσταση τώρα!

Έπειτα μπορείτε να το εκτελέσετε από Applications – Accessories – GNOME Do. Αμέσως πηγαίνετε στις ρυθμίσεις της εφαρμογής και διαλέξτε να εκκινεί με την εκκίνηση του λειτουργικού (και αν θέλετε να ξεκινά κρυφά – προτείνεται).

Από κει και πέρα μπορείτε να το εμπλουτίσετε και να το φέρετε στα μέτρα σας…

##########################

Από δω και πέρα μένει να αφιερώσεις χρόνο στο λειτουργικό σου και να ανακαλύψεις μόνος σου τις δυνατότητές του!

Το άρθρο είναι αυθεντικό, γι’ αυτό και δεν αναφέρονται πηγές. Είναι προϊόν προσωπικής πείρας και αναζητήσεων, τις οποίες θέλει να μοιραστεί με τους νέους χρήστες Ubuntu, ελπίζοντας να τους βοηθήσει στα πρώτα βήματα. Οι εικόνες είναι επίσης του γράφοντος.

Ευχαριστίες σε όλα τα μέλη του forum του e-pcmag.gr που συνέβαλαν με τις ιδέες τους!

***Τροποποιημένη αναδημοσίευση του άρθρου μου από εδώ.***

Φιλική άδεια χρήσης:

Είδαμε εποπτικά πώς εγκαθιστούμε και πώς ρυθμίζουμε στα πρώτα βήματα το Ubuntu, έλα όμως που καμιά φορά το μυαλό κολλάει και ή δεν καταλαβαίνουμε έναν όρο που διαβάζουμε σε έναν οδηγό (τι είναι ντε ο “Ναυτίλος”;) είτε άλλοι όροι της διανομής ή του Linux μας είναι πρωτάκουστοι! Εδώ ταιριάζει το παρακάτω σύντομο “λεξικό”, στο οποίο μπορεί να ανατρέχει ο αρχάριος στα γρήγορα για απλές απορίες…

Ευρετήριο

1. Ubuntu
2. GRUB
3. Κονσόλα ή τερματικό
4. 32 ή 64 bit // i386 ή AMD64
5. Repositories (repos – αποθετήρια)
6. Υπερχρήστης // Δικαιώματα υπερχρήστη // Root // sudo
7. Synaptic Package Manager
8. APT-GET (πάρε – δώσε…)
9. Compiz Fusion
10. Nautilus (Ναυτίλος)
11. Live CD

————————

1. Ubuntu

Λειτουργικό που βασίζεται στον πυρήνα του GNU/Linux. Για την ακρίβεια είναι μια από τις πολλές διανομές Linux (βλ. Distrowatch.com), δηλαδή διαφορετικές υλοποιήσεις γύρω από το ίδιο κέντρο: το Linux. Χρησιμοποιεί το γραφικό περιβάλλον GNOME.

Έχει κάποιους πολύ κοντινούς συγγενείς, όπως Kubuntu (χρησιμοποιεί το παραθυρικό περιβάλλον KDE), Xubuntu (χρησιμοποιεί το παραθυρικό περιβάλλον XFCE), Ubuntu Studio (τροποποιημένο Ubuntu με τα καλύτερα εργαλεία για διαχείριση και επεξεργασία πολυμέσων) κ.ά..

Το Ubuntu διαθέτει σταθερά (μέχρι τώρα) νέα έκδοση ανά έξι μήνες. Το όνομά της λαμβάνεται αριθμητικά από το έτος και μήνα κυκλοφορίας (πχ. η τελευταία 2008.04 τον Απρίλιο) και ένα “παρατσούκλι” από το όνομα ενός μέλους του ζωικού βασιλείου με ένα επιθετικό προσδιορισμό (όσο πιο αλλόκοτο γίνεται κατά προτίμηση), τα οποία ξεκινούν με το ίδιο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, και μάλιστα κατά σειρά ξεκινώντας από Warty Warthog μέχρι την μεθεπόμενη αυτή την στιγμή ήδη γνωστή Intrepid Ibex.

2. GRUB

Αν καταλαβαίνετε τι σημαίνει bootloader, ο GNU GRUB (GRand Unified Bootloader) είναι ο bootloader που χρησιμοποεί πλέον η συντριπτική πλειοψηφία των διανομών Linux, για την εκκίνηση του λειτουργικού, φυσικά και το Ubuntu.

3. Κονσόλα ή τερματικό

Στο Ubuntu την βρίσκουμε στο Applications – Accessories – Terminal. Είναι ένα παράθυρο, όπου μπορούμε να εισάγουμε απευθείας εντολές στο σύστημα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κλικ – κλικ – κλικ σε γραφικά εργαλεία. Όποιος ξέρει να την χειρίζεται (και όποιος θέλει να μάθει βεβαίως) κερδίζει σε ακρίβεια και ταχύτητα.

4. 32 ή 64 bit // i386 ή AMD64

Τους παραπάνω όρους θα τους συναντήσατε και στην σελίδα μεταφόρτωσης του ubuntu.com.

Με πολύ απλά λόγια, διαλέγετε αν θα τρέξετε 32μπιτο (x86) ή 64μπιτο (x64) λειτουργικό. Δεν έχει σημασία, αν έχετε επεξεργαστή Intel ή AMD όπως ίσως παραπλανά η ονομασία. Οι σύγχρονοι επεξεργαστές (εδώ και χρόνια) υποστηρίζουν και 64μπιτες εφαρμογές. Κάτω από κατάλληλες συνθήκες, η χρήση 64bit λειτουργικών προσφέρει μεγαλύτερη ταχύτητα και ασφάλεια.

5. Repositories (repos – αποθετήρια)

Θα τις ονομάζαμε “διαδικτυακές αποθήκες προγραμμάτων”. Στον κόσμο του Linux τα προγράμματα είναι σπασμένα σε πακέτα για λόγους οικονομίας και ευχρηστίας στους προγραμματιστές. Έτσι για την εγκατάσταση ενός προγράμματος (πχ. Gimp) θα χρειαστούν πολλά πακέτα. Τα πακέτα αυτά λοιπόν βρίσκονται διαθέσιμα ανά κατηγορίες σε διαδικτυακές αποθήκες (τοποθεσίες δικτύου), τις οποίες αναγνωρίζει η διανομή μας. Στο Ubuntu τα πακέτα που χρησιμοποιούνται είναι τα debian και φέρουν την κατάλληξη .deb (αν υπήρχε κάτι αντίστοιχο του .exe των Windows, ας πούμε ότι είναι αυτό).

Μπορείτε να πάρετε μια γεύση του τι είναι repos από τον κατάλογο System – Administration – Software Sources.

Τα παραπάνω μας ενδιαφέρουν, γιατί πολύ απλά, ανάλογα με τα προγράμματα που θέλουμε να έχουμε διαθέσιμα προς εγκατάσταση, μπορούμε να προσθέσουμε καινούργια repos!!! Οδηγίες σε οδηγούς…

6. Υπερχρήστης // Δικαιώματα υπερχρήστη // Root // sudo

Όλα τα παραπάνω είναι… συνώνυμα. Στο Linux υπάρχει αυστηρή και ριζική απόδοση συγκεκριμένων δικαιωμάτων στα επίπεδα πρόσβασης του κάθε χρήστη στα επιφανειακά ή βαθύτερα μέρη του λειτουργικού.

Για να επέμβουμε/ τροποποιήσουμε λοιπόν κάποια πιο ευαίσθητα στοιχεία του λειτουργικού, θα πρέπει να του αποδείξουμε, ότι είμαστε οι κύριοί του. Γι’ αυτό και ορίσαμε κατά την εγκατάσταση τον κωδικό μας, με τον οποίο και εισερχόμαστε στο σύστημα. Θα δείτε λοιπόν, πως σε κάποιες σας ενέργειες θα σας ζητείται ο κωδικός σας. Να προσέχετε τότε τι πειράζετε και να είστε απολύτως βέβαιοι για την ενέργειά σας (καλά μην τρομάζετε)!

Το πρόθεμα sudo τοποθετείται μπροστά από εντολές στην κονσόλα (βλ. 3 και 8), για να δώσει δικαιώματα υπερχρήστη στην εντολή που ακολουθεί. Θα το καταλάβετε στην πράξη…

7. Synaptic Package Manager

Είναι το πρόγραμμα που δίνει γραφικό προσκήνιο στην διαδικασία εγκατάστασης προγραμμάτων. Εκτελείται από System – Administration – Synaptic Package Manager. Εκεί βρίσκονται διαθέσιμα ΟΛΑ τα πακέτα που μπορείτε να εγκαταστήσετε. Μην ψάχνετε ψύλλους στ’ άχυρα, καθώς αυτά είναι χιλιάδες. Σαν αρχάριοι θα τον ανοίγετε κατά τις οδηγίες ενός άρθρου.

8. APT-GET (πάρε – δώσε…)

Παραπάνω μιλήσαμε για “γραφικό προσκήνιο στην διαδικασία εγκατάστασης προγραμμάτων”. Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει ένα παρασκήνιο. Αυτό το παρασκήνιο όμως μπορεί να μας γλυτώσει πολύ χρόνο. Θα εξηγήσουμε λοιπόν τις πολύ βασικές εντολές, με τις οποίες διαχειριζόμαστε τα πακέτα εγκατάστασης. Επειδή όμως αξίζει τον κόπο να δώσουμε μια κάποια βαρύτητα, θα αφιερώσουμε ένα ξεχωριστό άρθρο για αυτήν την ομάδα των εντολών. Διαβάστε εδώ.

9. Compiz Fusion

Αν τύχει να συναντήσετε πουθενά την λέξη “Beryl”, το Compiz Fusion είναι αυτό που το αντικατέστησε (περίπου…). Είναι το σύγχρονο σύστημα εφέ που χρησιμοποιούν πολλές διανομές Linux, το οποίο
παραμετροποιούμενα κατάλληλα, προσφέρει πέρα από ομορφιά και λειτουργικότητα (σημ.: τη στιγμή αυτή το KDE 4 αναπτύσσει δικό του σύστημα εφέ…).

Δεν μπορούμε να παραλείψουμε την αναφορά του Οδηγού ρύθμισης του Compiz από τον Vista Killer.

10. Nautilus (Ναυτίλος)

Ο file browser του Ubuntu!

11. Live CD

Πολλές διανομές Linux, έτσι και το Ubuntu, μπορούν να τρέξουν στον υπολογιστή σας χωρίς να πειράξετε ΚΑΘΟΛΟΥ το σύστημά σας (χωρίς να εγκαταστήσετε ή να τροποποιήσετε τίποτα). Τα απαραίτητα αρχεία φορτώνονται στην μνήμη του υπολογιστή και το λειτουργικό τρέχει από εκεί. Προφανώς, όσο περισσότερη είναι η RAM, τόσο ομαλότερα θα τρέχει. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να δοκιμάσουμε την διανομή και, αν θέλουμε, να ξεκινήσουμε μέσα από το live αυτό περιβάλλον την διαδικασία εγκατάστασης.

Αναδημοσίευση μέρους του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Παλαιότερα παρουσιάσαμε αναλυτικά την εγκατάσταση του Ubuntu. Για να μην αδικήσουμε όμως και το Kubuntu, τώρα μάλιστα που προσφέρεται ξεχωριστά με το νέο KDE 4, θα κάνουμε ένα… φωτογραφικό ταξίδι στην εγκατάσταση αυτού. Όποιος ενδιαφέρεται να το εφαρμόσει μπορεί να έχει δίπλα του τον προηγούμενο αναλυτικό οδηγό για το Ubuntu.

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Εκκίνηση από το liveCD…

Επιλογή “Try Kubuntu with KDE4…” και φόρτωση του liveCD…

Η επιφάνεια εργασίας από το liveCD…

Εκκίνηση της εγκατάστασης από το εικονίδιο Install στο Desktop…
Διαδοχικά ορίζουμε: Γλώσσα εγκατάστασης, Ζώνη ώρας, Πληκτρολόγιο…

Διαχείριση κατατμήσεων… (ανατρέξτε στον πλήρη οδηγό για το Ubuntu για λεπτομέρειες)

Ορισμός username/ password…

Περίληψη/ Τελευταία επιβεβαίωση επιλογών εγκατάστασης…
Επέμβαση στον GRUB (βλ. πλήρη οδηγό)…

Διαδικασία εγκατάστασης!…

Ολοκλήρωση εγκατάστασης, επανεκκίνηση και είσοδος στο νέο μας λειτουργικό!!!

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Σημ. 1: Για το Debian δεν θα χρησιμοποιήσουμε κάποιο live CD, αλλά το μικρό σε μέγεθος .iso “netinst” (netinstall) το οποίο μας επιτρέπει να φορτώσουμε τον installer του Debian και να εγκαταστήσουμε το βασικό σύστημα αρχείων (χωρίς γραφικό περιβάλλον). Μπορούμε όμως κατά την διάρκεια της εγκατάστασης να επιλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκατασταθεί (πχ. γραφικό DE), το οποίο μπορεί να γίνει και αργότερα ασφαλώς σε ξεχωριστό στάδιο, μετά την εγκατάσταση.

Σημ. 2: Μην απογοητευθείτε από την ελληνική γραμματοσειρά του installer. Αν θέλετε προτιμήστε αγγλική γλώσσα, η οποία θα σας βοηθήσει να εξοικειωθείτε και με τους τεχνολογικούς όρους.

Σημ. 3:
Καθ’ όλη την διάρκεια της εγκατάστασης μπορείτε να επιστρέφετε στην κεντρική οθόνη επιλογής βήματος με το πλήκτρο <Επιστροφή>

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης. Για να λειτουργήσει σίγουρα αυτή η δυνατότητα, περιμένετε να φορτώσει πλήρως η σελίδα στον browser.

Πρώτη οθόνη, φόρτωση…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, βασικής κωδικοποίησης, άλλων κωδικοποιήσεων και διάταξης πληκτρολογίου…

Συνέχεια. Ανίχνευση και ρύθμιση δικτύου…

Διαμέριση δίσκων…

Επιλογή ζώνης ώρας και ρυθμίσεις χρηστών…

Εγκατάσταση του βασικού συστήματος!…

Εδώ μπορούμε να θεωρήσουμε την εγκατάσταση τελειωμένη, μόνο που θα είμαστε μόνο με τα απολύτως απαραίτητα του λειτουργικού. Ο installer θα μας προτείνει να διαλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκαταστήσουμε, το οποίο όμως από δω και πέρα θα κατεβαίνει απευθείας από το δίκτυο.

Χρήση δικτυακού καθρέπτη, επιλογή server εξυπηρέτησης…

Επιλογή λογισμικού προς εγκατάσταση και εγκατάσταση…

**Το “περιβάλλον εργασίας” θα εγκαταστήσει το GNOME** (thanks to mobinmob, για την επιβεβαίωση)

Ρυθμίσεις του xserver-xorg και GRUB…

Η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε.

Αν επανεκκινήσετε τον υπολογιστή, θα βρεθείτε στην οθόνη επιλογής λειτουργικού του GRUB. Διαλέγοντας το Debian, θα βρεθείτε στο νέο λειτουργικό. Εδώ διαλέξαμε για περιβάλλον το GNOME. Οι γραμματοσειρές χρειάζονται παραμετροποίηση…

Τα screenshots είναι του γράφοντος.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Θυμηθείτε τον πολύ καλό οδηγό του Art_Fowl για τα πρώτα βήματα στο openSUSE 11.0.

Εκκίνηση του liveCD… Η πρώτη οθόνη, επιλογή γλώσσας, video mode…

Επιλογή εκκίνησης της φόρτωσης του λειτουργικού στη RAM…

Το λειτουργικό φορτώθηκε! Πρώτες εικόνες από το desktop του openSUSE…

Μικρή περιήγηση στο desktop, στα μενού και στις εφαρμογές… Όλα τρέχουν σε λίγα λεπτά από την εκκίνηση του υπολογιστή και χωρίς να έχουν πειράξει στο ελάχιστο το σύστημά μας…

Πάμε για εγκατάσταση!!!

Επιλογή γλώσσας, άδεια χρήσης και ζώνη ώρας…

Διαμέριση του δίσκου (δεν περιγράφουμε λεπτομέρειες στο παρόν άρθρο) και δημιουργία χρήστη…

Περίληψη των επιλογών που θα εφαρμοστούν… Από δω και πέρα δεν υπάρχει επιστροφή!

Η διαδικασία εγκατάστασης ήδη ξεκίνησε! Αναπαυτικά στην καρέκλα ή μια ολιγόλεπτη βόλτα (μην πάτε μακρυά, 20 λεπτά παίρνει)…

Τέλος! Μετά την επανεκκίνηση (αφού αφαιρέσουμε από τον υπολογιστή το liveCD, θα μπούμε στο κανονικό λειτουργικό…

Bonus screenshots!

Στην πρώτη κανονική εκκίνηση, το λειτουργικό αναζητεί και σετάρει τις συσκευές μας…


Το desktop είναι αυτό που βλέπαμε και στο liveCD, εκτός από το εικονίδιο (plasmoid) για εγκατάσταση.

Πρώτη λογική κίνηση η εγκατάσταση των ενημερώσεων για το λειτουργικό.

Μετά την εγκατάσταση μπορείτε να ανατρέξετε στον οδηγό εκκίνησης για το openSUSE 11.0 του Art_Fowl.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Η Mandriva διαθέτει τρεις εκδόσεις (Free, One, Powerpack). H πρώτη περιλαμβάνει μόνο ελεύθερο λογισμικό, η δεύτερη δωρεάν αλλά περιέχει και λογισμικό κλειστού κώδικα, η τρίτη είναι εμπορική έκδοση. Εδώ χρησιμοποιήσαμε την One.

Φόρτωση του CD, επισκόπηση επιλογών εκκίνησης και εκκίνηση του liveCD…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, αποδοχή αδείας χρήσης, πληκτρολόγιο, ζώνη ώρας…

Εκκίνηση στο live περιβάλλον, πρώτη οθόνη, το default desktop της Mandriva…

Εκκίνηση της εγκατάστασης!

Διαμέριση δίσκων, εγκατάσταση του βασικού συστήματος αρχείων…

Ρύθμιση του bootloader και τέλος εγκατάστασης!

Επανεκκίνηση στο νέο μας λειτουργικό.

Ορισμός χρηστών και κωδικών…

Είσοδος στο νέο λειτουργικό.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Φόρτωση του CD στον υπολογιστή, πρώτες οθόνες…

Το live desktop του Mint και μια ιδέα από τα μενού του…

Πάμε φυσικά για εγκατάσταση…

Διαλέξαμε την ελληνική γλώσσα, για να την τιμήσουμε λιγάκι. Δεν είναι απαραίτητα η καλύτερη ιδέα στην τελική εγκατάσταση.

Ο installer είναι ουσιαστικά αυτός που ξέρουμε από την Ubuntu Hardy.

Επιλογή γλώσσας, ζώνης ώρας, πληκτρολογίου…

Διαμέριση δίσκων…

Ορισμός username/ password και περίληψη ρυθμίσεων…

Η εγκατάσταση αρχίζει… και σε λίγο τελειώνει…

Επανεκκίνηση στο νέο λειτουργικό…

Επιπλέον ρυθμίσεις στο Mint…
Αν αλλάξετε γνώμη για κάποια από αυτές αργότερα, εύκολα αλλάζουν από Administration – mintAsistant

Το τελικό αποτέλεσμα! Συγχαρητήρια!

Τέλος, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα χαρακτηριστικά της διανομής, όπως παρουσιάζονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, μερικά από τα οποία είναι πραγματικά μοναδικά.

Τα screenshots είναι του συγγραφέα του παρόντος άρθρου.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Για το Fedora 9 υπάρχει εξαιρετικός οδηγός εκκίνησης με πολλές οδηγίες. Δείτε τον.

Εκκίνηση από το liveCD – πρώτη οθόνη…

Επιλογή φόρτωσης και οθόνες μέχρι την είσοδο στο live desktop…

Ιδού το -μάλλον συμπαθητικό- desktop και μια γεύση από τα μενού του…

OK! Πάμε για εγκατάσταση; Σαφώς…

Επιλογή διάταξης πληκτρολογίου, ρυθμίσεις δικτύου και ζώνης ώρας…

Εισαγωγή κωδικού για τον root χρήστη, διαμέριση δίσκων και……!

Η εγκατάσταση ξεκινά!

Και η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε!

Επανεκκινώντας τον υπολογιστή θα μπορέσουμε να μπούμε στο νέο μας λειτουργικό.

Στο Fedora στην πρώτη εκκίνηση γίνονται κάποιες επιπλέον ρυθμίσεις για στοιχεία που δεν μας ζητήθηκαν στην εγκατάσταση (δημιουργία χρήστη, ώρα).

Τώρα πλέον μπορούμε να εισέλθουμε στο σύστημα με τον λογαριασμό μας.

BONUS SCREENSHOTS!

Μετά την επιτυχή εγκατάσταση, μπορείτε να ανατρέξετε στον οδηγό εκκίνησης για το Fedora 9.

Τα screenshots είναι του συγγραφέα του παρόντος άρθρου.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Η παλιά, γνωστή, φιλική στον αρχάριο διανομή επιστρέφει! Η έκδοση 11.0 δείχνει ικανή να ελκύσει μερικούς χαμένους φίλους, αλλά και να φέρει κοντά της νέους!

Ο Art_Fowl από το e-pcmag.gr συνέταξε έναν ωραιότατο οδηγό, τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε εμφάνιση. Αξίζει να του ρίξετε μια ματιά και γιατί όχι να τον ακολουθήσετε!

Σύνδεσμος προς το άρθρο: Link…

Η Fedora παραμένει μια κλασική διανομή Linux. Συνηθίζει να μας φέρνει τις πιο τελευταίες εκδόσεις πακέτων, ακόμα κι όταν αυτά είναι σε κάπως πρώιμο στάδιο. Πίσω της έχει την υποστήριξη μιας μεγάλης εταιρίας στο χώρο του Linux.

Ο mobinmob από το e-pcmag.gr ετοίμασε έναν αναλυτικό οδηγό εκκίνησης για το Fedora 9. Όποιος ενδιαφέρεται για την διανομή, θα τον βρει σίγουρα χρήσιμο.

Σύνδεσμος προς το άρθρο: Link…