Μετά από σχεδόν 1,5 μήνα κυκλοφορεί η δεύτερη beta του δημοφιλούς media player Amarok, που με την 2.0 έκδοση θέλει να αλλάξει εντελώς εμφάνιση και να γίνει ακόμα πιο δυνατός.

Η ανακοίνωση για την beta 2 είναι εδώ, από όπου μπορείτε να την κατεβάσετε σε πακέτο .tar.bz2 ή αν προτιμάτε μέσω repos, τα οποία για Ubuntu αναφέρονται εδώ.

Στην ανακοίνωση αναφέρονται αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της εφαρμογής, οι αλλαγές από την προηγούμενη έκδοση και οι διορθώσεις των bug.

Καλά ακούσματα! :-)

Επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε εύκολα περίληψη για τις αλλαγές, ρίξτε καλύτερα μια ματιά στα Amarok 2.0 FAQs.

Στο κυρίως θέμα μας τώρα, προσφάτως ανακοινώθηκε η διαθεσιμότητα της πρώτης beta της εφαρμογής. Σίγουρα η ανάπτυξή της έχει αρκετές ακόμα εβδομάδες να διανύσει, όποιος όμως θέλει να την παρακολουθεί από κοντά και να παίρνει μια γεύση από την νέα έκδοση, έχει τη δυνατότητα να την εγκαταστήσει και να την δοκιμάσει!

Η επίσημη ανακοίνωση: http://amarok.kde.org/en/releases/2.0/beta/1

Για την εγκατάσταση: http://amarok.kde.org/en/node/482

Και το απαραίτητο screenshot: (κλικ για πλήρες μέγεθος)

Συμπληρωματικά του “Λεξικού όρων του Ubuntu” ξεχωρίζουμε το τμήμα με τις συνηθέστερες παραμέτρους του apt-get και το παρουσιάζουμε παρακάτω.

sudo apt-get update
Ενημερώνει την βάση δεδομένων των διαθέσιμων πακέτων σύμφωνα με τα ενεργά repos που έχει την συγκεκριμένη στιγμή. Είναι απαραίτητη αμέσως μετά την εισαγωγή ή αφαίρεση κάποιου/ κάποιων αποθετηρίων.

sudo apt-get upgrade
Εγκαθιστά τις ενημερωμένες εκδόσεις των ήδη εγκατεστημένων πακέτων. Φυσικά, όταν υπάρχουν διαθέσιμα πακέτα ενημερώνεστε από το σύστημα με pop-up balloon στην Notification Area (System tray, αν θέλετε…). Χειροκίνητα (αν αγχώνεστε να δείτε αν υπάρχουν άμεσα διαθέσιμες ενημερώσεις εδώ και τώρα) εκτελείται από System – Administration – Update Manager (Σύστημα – Διαχείριση συστήματος – Διαχείριση ενημερώσεων).

sudo apt-get install paketo1 paketo2
Κατεβάζει το/ τα πακέτο/ -α που θα του πείτε και όλες τις εξαρτήσεις (τα υπόλοιπα πακέτα χωρίς τα οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει) και το εγκαθιστά στο σύστημα αυτόματα.

sudo apt-get remove paketο1 paketo2
Σας απαλλάσσει από την παρουσία του/ των πακέτου/ -ων που δεν χρειάζεστε πια.

sudo apt-get autoremove
Αν βάζετε – βγάζετε πακέτα συχνά, κάποια στιγμή θα μείνουν πακέτα-εξαρτήσεις που δεν χρησιμοποιούνται από κανέναν. Η εντολή αυτή τις διώχνει και εκτελεί με αυτό τον τρόπο έναν βασικό καθαρισμό.

sudo apt-get clean
Διαγράφει από τον δίσκο όλα τα πακέτα που κατέβηκαν τοπικά και είχαν κάποτε χρησιμοποιηθεί, αλλά εν τω μεταξύ απεγκαταστάθηκαν. Θα σας χρησιμεύσει σε περίπτωση που θέλετε να ελευθερώσετε λίγο χώρο στο σκληρό. Πρέπει να έχετε διαθέσει όμως πραγματικά λίγο χώρο στη διανομή σας για να έχετε προβλήματα με έλλειψη χώρου!

sudo apt-get autoclean
Ίδια δουλειά με την προηγούμενη με την διαφορά, ότι θα διαγράψει μόνο τις προηγούμενες εκδόσεις των πακέτων (οι οποίες διατηρούνται τοπικά στο σκληρό) και όχι αυτές που χρησιμοποιείτε.

Αναδημοσίευση μέρους του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλουμε να έχουμε τον GRUB σε μία δισκέτα, ώστε σε κάποια “δύσκολη” περίπτωση να μην χρειαστεί να εκκινήσουμε από το liveCD, αλλά απλά από την δισκέτα στα γρήγορα, μπορούμε να ακολουθήσουμε τα παρακάτω για να την αποκτήσουμε. Βέβαια, ας μην ξεχνάμε, ότι εκτός από την δισκέτα και το liveCD, υπάρχει και το γρήγορο live USB, όπως παρουσιάσαμε επί παραδείγματι για το Ubuntu…

1. Εισάγουμε μια άδεια δισκέτα στο drive της (αν έχουμε ακόμα, γιατί είναι είδος υπό εξαφάνιση…), ΔΕΝ τη φορτώνουμε (δεν την κάνουμε mount – δεν τη διαβάζουμε δηλαδή…) και σε κονσόλα δίνουμε:

find / -name ’stage1′

(προσοχή το stage1 στην παραπάνω εντολή περικλείεται σε μονά εισαγωγικά, που ίσως δεν φαίνονται σωστά και δεν μεταφέρονται αυτούσια κατά το copy-paste)

Θα μας επιστρέψει ένα αποτέλεσμα που θα μοιάζει με /usr/lib/grub/i386-pc/ ή /usr/lib/grub/x86_64-pc, αν πρόκειται για 64μπιτη έκδοση.

2. Μπαίνουμε σε αυτόν το φάκελο, πχ.:

cd /usr/lib/grub/i386-pc/

3. και έπειτα δίνουμε διαδοχικά:

dd if=stage1 of=/dev/fd0 bs=512 count=1
dd if=stage2 of=/dev/fd0 bs=512 seek=1

Από τώρα έχουμε μια δισκέτα με τον GRUB. Ας την κρατήσουμε. Μπορεί να φανεί χρήσιμη κάποτε…

Αν δοκιμάσουμε να εκκινήσουμε το σύστημά μας από τη δισκέτα (έχοντας τις κατάλληλες ρυθμίσεις από το BIOS, ώστε να κοιτάει τη δισκέτα στην εκκίνηση) θα φορτωθεί ο GRUB.

Από εκεί και πέρα μπορούμε να κάνουμε πολλά ανάλογα με τις γνώσεις μας. Το πιο σύνηθες βέβαια είναι η δοκιμασία αποκατάστασης του GRUB, μετά από λανθασμένο χειρισμό μας στο δίσκο (ακουσίως ή εκουσίως ;-)).

Προς αυτό τον σκοπό, μόλις τελειώσει η φόρτωση από τη δισκέτα, ακολουθούμε την διαδικασία με την σειρά των εντολών, όπως αυτή περιγράφηκε στο προηγούμενο άρθρο με τίτλο “Αποκατάσταση του GRUB“.

*Αναδημοσίευση μέρους του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Παλαιότερα παρουσιάσαμε αναλυτικά την εγκατάσταση του Ubuntu. Για να μην αδικήσουμε όμως και το Kubuntu, τώρα μάλιστα που προσφέρεται ξεχωριστά με το νέο KDE 4, θα κάνουμε ένα… φωτογραφικό ταξίδι στην εγκατάσταση αυτού. Όποιος ενδιαφέρεται να το εφαρμόσει μπορεί να έχει δίπλα του τον προηγούμενο αναλυτικό οδηγό για το Ubuntu.

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Εκκίνηση από το liveCD…

Επιλογή “Try Kubuntu with KDE4…” και φόρτωση του liveCD…

Η επιφάνεια εργασίας από το liveCD…

Εκκίνηση της εγκατάστασης από το εικονίδιο Install στο Desktop…
Διαδοχικά ορίζουμε: Γλώσσα εγκατάστασης, Ζώνη ώρας, Πληκτρολόγιο…

Διαχείριση κατατμήσεων… (ανατρέξτε στον πλήρη οδηγό για το Ubuntu για λεπτομέρειες)

Ορισμός username/ password…

Περίληψη/ Τελευταία επιβεβαίωση επιλογών εγκατάστασης…
Επέμβαση στον GRUB (βλ. πλήρη οδηγό)…

Διαδικασία εγκατάστασης!…

Ολοκλήρωση εγκατάστασης, επανεκκίνηση και είσοδος στο νέο μας λειτουργικό!!!

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Σημ. 1: Για το Debian δεν θα χρησιμοποιήσουμε κάποιο live CD, αλλά το μικρό σε μέγεθος .iso “netinst” (netinstall) το οποίο μας επιτρέπει να φορτώσουμε τον installer του Debian και να εγκαταστήσουμε το βασικό σύστημα αρχείων (χωρίς γραφικό περιβάλλον). Μπορούμε όμως κατά την διάρκεια της εγκατάστασης να επιλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκατασταθεί (πχ. γραφικό DE), το οποίο μπορεί να γίνει και αργότερα ασφαλώς σε ξεχωριστό στάδιο, μετά την εγκατάσταση.

Σημ. 2: Μην απογοητευθείτε από την ελληνική γραμματοσειρά του installer. Αν θέλετε προτιμήστε αγγλική γλώσσα, η οποία θα σας βοηθήσει να εξοικειωθείτε και με τους τεχνολογικούς όρους.

Σημ. 3:
Καθ’ όλη την διάρκεια της εγκατάστασης μπορείτε να επιστρέφετε στην κεντρική οθόνη επιλογής βήματος με το πλήκτρο <Επιστροφή>

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης. Για να λειτουργήσει σίγουρα αυτή η δυνατότητα, περιμένετε να φορτώσει πλήρως η σελίδα στον browser.

Πρώτη οθόνη, φόρτωση…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, βασικής κωδικοποίησης, άλλων κωδικοποιήσεων και διάταξης πληκτρολογίου…

Συνέχεια. Ανίχνευση και ρύθμιση δικτύου…

Διαμέριση δίσκων…

Επιλογή ζώνης ώρας και ρυθμίσεις χρηστών…

Εγκατάσταση του βασικού συστήματος!…

Εδώ μπορούμε να θεωρήσουμε την εγκατάσταση τελειωμένη, μόνο που θα είμαστε μόνο με τα απολύτως απαραίτητα του λειτουργικού. Ο installer θα μας προτείνει να διαλέξουμε τι άλλο θέλουμε να εγκαταστήσουμε, το οποίο όμως από δω και πέρα θα κατεβαίνει απευθείας από το δίκτυο.

Χρήση δικτυακού καθρέπτη, επιλογή server εξυπηρέτησης…

Επιλογή λογισμικού προς εγκατάσταση και εγκατάσταση…

**Το “περιβάλλον εργασίας” θα εγκαταστήσει το GNOME** (thanks to mobinmob, για την επιβεβαίωση)

Ρυθμίσεις του xserver-xorg και GRUB…

Η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε.

Αν επανεκκινήσετε τον υπολογιστή, θα βρεθείτε στην οθόνη επιλογής λειτουργικού του GRUB. Διαλέγοντας το Debian, θα βρεθείτε στο νέο λειτουργικό. Εδώ διαλέξαμε για περιβάλλον το GNOME. Οι γραμματοσειρές χρειάζονται παραμετροποίηση…

Τα screenshots είναι του γράφοντος.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Θυμηθείτε τον πολύ καλό οδηγό του Art_Fowl για τα πρώτα βήματα στο openSUSE 11.0.

Εκκίνηση του liveCD… Η πρώτη οθόνη, επιλογή γλώσσας, video mode…

Επιλογή εκκίνησης της φόρτωσης του λειτουργικού στη RAM…

Το λειτουργικό φορτώθηκε! Πρώτες εικόνες από το desktop του openSUSE…

Μικρή περιήγηση στο desktop, στα μενού και στις εφαρμογές… Όλα τρέχουν σε λίγα λεπτά από την εκκίνηση του υπολογιστή και χωρίς να έχουν πειράξει στο ελάχιστο το σύστημά μας…

Πάμε για εγκατάσταση!!!

Επιλογή γλώσσας, άδεια χρήσης και ζώνη ώρας…

Διαμέριση του δίσκου (δεν περιγράφουμε λεπτομέρειες στο παρόν άρθρο) και δημιουργία χρήστη…

Περίληψη των επιλογών που θα εφαρμοστούν… Από δω και πέρα δεν υπάρχει επιστροφή!

Η διαδικασία εγκατάστασης ήδη ξεκίνησε! Αναπαυτικά στην καρέκλα ή μια ολιγόλεπτη βόλτα (μην πάτε μακρυά, 20 λεπτά παίρνει)…

Τέλος! Μετά την επανεκκίνηση (αφού αφαιρέσουμε από τον υπολογιστή το liveCD, θα μπούμε στο κανονικό λειτουργικό…

Bonus screenshots!

Στην πρώτη κανονική εκκίνηση, το λειτουργικό αναζητεί και σετάρει τις συσκευές μας…


Το desktop είναι αυτό που βλέπαμε και στο liveCD, εκτός από το εικονίδιο (plasmoid) για εγκατάσταση.

Πρώτη λογική κίνηση η εγκατάσταση των ενημερώσεων για το λειτουργικό.

Μετά την εγκατάσταση μπορείτε να ανατρέξετε στον οδηγό εκκίνησης για το openSUSE 11.0 του Art_Fowl.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Η Mandriva διαθέτει τρεις εκδόσεις (Free, One, Powerpack). H πρώτη περιλαμβάνει μόνο ελεύθερο λογισμικό, η δεύτερη δωρεάν αλλά περιέχει και λογισμικό κλειστού κώδικα, η τρίτη είναι εμπορική έκδοση. Εδώ χρησιμοποιήσαμε την One.

Φόρτωση του CD, επισκόπηση επιλογών εκκίνησης και εκκίνηση του liveCD…

Επιλογή γλώσσας, χώρας, αποδοχή αδείας χρήσης, πληκτρολόγιο, ζώνη ώρας…

Εκκίνηση στο live περιβάλλον, πρώτη οθόνη, το default desktop της Mandriva…

Εκκίνηση της εγκατάστασης!

Διαμέριση δίσκων, εγκατάσταση του βασικού συστήματος αρχείων…

Ρύθμιση του bootloader και τέλος εγκατάστασης!

Επανεκκίνηση στο νέο μας λειτουργικό.

Ορισμός χρηστών και κωδικών…

Είσοδος στο νέο λειτουργικό.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Φόρτωση του CD στον υπολογιστή, πρώτες οθόνες…

Το live desktop του Mint και μια ιδέα από τα μενού του…

Πάμε φυσικά για εγκατάσταση…

Διαλέξαμε την ελληνική γλώσσα, για να την τιμήσουμε λιγάκι. Δεν είναι απαραίτητα η καλύτερη ιδέα στην τελική εγκατάσταση.

Ο installer είναι ουσιαστικά αυτός που ξέρουμε από την Ubuntu Hardy.

Επιλογή γλώσσας, ζώνης ώρας, πληκτρολογίου…

Διαμέριση δίσκων…

Ορισμός username/ password και περίληψη ρυθμίσεων…

Η εγκατάσταση αρχίζει… και σε λίγο τελειώνει…

Επανεκκίνηση στο νέο λειτουργικό…

Επιπλέον ρυθμίσεις στο Mint…
Αν αλλάξετε γνώμη για κάποια από αυτές αργότερα, εύκολα αλλάζουν από Administration – mintAsistant

Το τελικό αποτέλεσμα! Συγχαρητήρια!

Τέλος, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στα χαρακτηριστικά της διανομής, όπως παρουσιάζονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, μερικά από τα οποία είναι πραγματικά μοναδικά.

Τα screenshots είναι του συγγραφέα του παρόντος άρθρου.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης:

Αν θέλετε να δείτε τα screenshot σαν slide, μπορείτε από το σύστημα προβολής των εικόνων να πλοηγηθείτε με τα βελάκια, χωρίς να κλείνετε το αναδυόμενο παράθυρο. Απλά κάντε κλικ σε μια εικόνα! Προτείνεται να θέσετε τον browser σε προβολή πλήρους οθόνης.

Για το Fedora 9 υπάρχει εξαιρετικός οδηγός εκκίνησης με πολλές οδηγίες. Δείτε τον.

Εκκίνηση από το liveCD – πρώτη οθόνη…

Επιλογή φόρτωσης και οθόνες μέχρι την είσοδο στο live desktop…

Ιδού το -μάλλον συμπαθητικό- desktop και μια γεύση από τα μενού του…

OK! Πάμε για εγκατάσταση; Σαφώς…

Επιλογή διάταξης πληκτρολογίου, ρυθμίσεις δικτύου και ζώνης ώρας…

Εισαγωγή κωδικού για τον root χρήστη, διαμέριση δίσκων και……!

Η εγκατάσταση ξεκινά!

Και η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε!

Επανεκκινώντας τον υπολογιστή θα μπορέσουμε να μπούμε στο νέο μας λειτουργικό.

Στο Fedora στην πρώτη εκκίνηση γίνονται κάποιες επιπλέον ρυθμίσεις για στοιχεία που δεν μας ζητήθηκαν στην εγκατάσταση (δημιουργία χρήστη, ώρα).

Τώρα πλέον μπορούμε να εισέλθουμε στο σύστημα με τον λογαριασμό μας.

BONUS SCREENSHOTS!

Μετά την επιτυχή εγκατάσταση, μπορείτε να ανατρέξετε στον οδηγό εκκίνησης για το Fedora 9.

Τα screenshots είναι του συγγραφέα του παρόντος άρθρου.

Αναδημοσίευση του άρθρου μου από το e-pcmag.gr εδώ.

Φιλική άδεια χρήσης: